इसाईहरुले राजनीतिक पार्टी खोल्ने कसरत गर्दैछन् अरे भन्ने कुरा थाहा पाएपछि उक्त हुनआउने पार्टीको भविष्यको बिषयमा मेरो मनमा धेरै कुरा खेल्यो । यसरि इसाई धर्मको नाममा राजनीतिक पार्टी नै खोलेर सक्रिय राजनीतिमा होमिनु हामीहरुको लागि एउटा गम्भीर ऐतिहासिक भूल हुनेछ । कति जनालाई लाग्न सक्ला नेपालका लाखौं इसाईहरुको मतले समानुपातिक तर्फबाट धेरैजना सभासदको पद हात पार्न सकिन्छ अनि सरकारमा पनि प्रत्यक्ष पहुँच हुन्छ र आफ्ना मागहरु सजिलै पुरा हुन्छन । तर यो चाहिं सपनाको लड्डु जस्तो मात्रै हो, जुन कल्पनामा नै सिमित रहन्छ ।


यदि त्यसो हुंदो हो त हिन्दु राज्य घोषणा गर भनेर माग राख्ने कमल थापाको पार्टी राप्रपा नेपालको पक्षमा नेपालका ८० प्रतिशत हिन्दुहरु लाग्नुपर्ने थिएन र ? गत संबिधानसभाको निर्वाचनमा राप्रपा नेपालले प्रत्यक्ष तर्फ एउटा पनि सिट हात पार्न नसकेको यथार्थ हामीहरुको सामु छलंर्गै छ । हामीले यस प्रकारको इतिहासबाट केहि न केहि पाठ सिक्नैपर्ने देखिन्छ । धर्म र राजनीति परस्पर फरक चिजहरु हुन् । धर्मको नाममा पार्टी खोलेर अगाडी बढ्दा भोलि कयौं समस्याहरु र सैद्धान्तिक बिचलनहरु आउनेछन् । सदनमा प्रतिनिधित्व गरिसकेपछी अनेक बिषयमा मत मतान्तरहरु हुने नै छन्, त्यति बेला कुनै एउटा पार्टीको पक्षमा र अर्को पार्टीको बिपक्षमा खडा हुनुपर्ने हुन्छ । अनि गाउँगाउँ देखि सहर बजार सम्मको सिंगो इसाई समाज कुनै न कुनै पार्टीको तारो बन्न पुग्छ । हामीले सुनाउने सुसमाचार माओबादीको लागिमात्र होइन , कांग्रेसको लागिमात्र पनि होइन नता अर्को कुनै पार्टीबिशेषको लागि मात्र हो , यो त धर्तीका सबै मानिसहरुको लागि हो । उदाहरणको लागि इसाईहरुको भनिएको पार्टीले कांग्रेसको मुद्धामा समर्थन गर्दै सदनमा मतदान गर्यो भने माओबादीका कार्यकर्ताले इसाईहरुलाई कुन नजरले हेर्नेछन ? के हामीहरु त्यतिबेला पनि उनीहरुलाई गर्वसाथ सुसमाचार सुनाएर प्रभुमा आउनलाई आग्रह गर्न सक्छौं ? मेरो बिचारमा त्यति बेलासम्म हामीले उनीहरुलाई सुसमाचार सुनाउन सक्ने सबै प्रकारका नैतिक आधारहरु गुमाइसकेका हुनेछौं । यदि यो पार्टीले माओबादीको मुद्धामा मत हालेको खण्डमा पनि अन्य पार्टीहरुसंगको सम्बन्धमा गम्भीर असर पर्नेछ । यसरि, बिश्वब्यापी रुपमा खुला रहेको इसाई मण्डलीको ढोका नेपालमा चाहिं बन्द गर्ने काम नगरौं ।


देशभरिको कुरा छोडौं, काठमाडौं खाल्डोमा मात्रै कति वटा चर्च छन् भनेर कसैलाई यकिन छैन । एक सय मिटरको दुरीमा भएका दुइवटा चर्चको एक आपसमा कुनै सम्बन्ध नै छैन । अझै झुटा शिक्षाका मण्डली हरुको बिगबिगी नै छ यहाँ । सबै मण्डलीहरुलाई एकीकृत गर्न सक्ने हामीसंग कुनै संयन्त्र नै छैन । अगुवाहरुमा एकले अर्काको अस्तित्व स्वीकार नगर्ने परिपाटी बसिसकेको छ । ठुला भनिएका मण्डलीको आँखा पनि आफ्नो मण्डली हाताभन्दा बाहिर जान सकिराखेको छैन । यस्तो अवस्थामा राजनीतिक पार्टी खोलेर अगाडी जाँदा हामी कहाँ पुग्छौं ? हाम्रो संगठन सुगठित गर्ने आधार के हो ? अधिकांश जिल्लामा फरक फरक कमिटि बनाएर चलेको इसाई समुदायको बीच कसरि साझा जिल्ला र स्थानीय कमिटिहरु गठन गर्न सकिएला ? के अहिले राजनीतिक पार्टी खोल्छु भनेर कम्मर कसेका केहि अगुवाहरुलाई सबै इसाईहरुले सर्बसम्मत तुल्याउलान त ?


राजनीतिक पार्टी खोल्नको लागि भएका सबै गतिविधिहरु केहि मान्छेको ब्यक्तिगत स्वार्थमा आधारित छन् भन्ने कुरा प्रष्ट देखिन्छ । कहिले एनसिएफ, कहिले एनसिएस कहिले एनसिसि त कहिले महासंघ भनेर नेपाली इसाईहरुलाई छल्न सिपालुहरुले चालेको नयाँ चाल मात्रै हो यो । एउटा छाता संगठनमा त एकमत हुन नसक्नेहरु राजनीतिक पार्टीमा एकीकृत हुन सक्लान भनेर हामि कसरि बिश्वास गर्न सक्छौ ? यदि इसाईहरुको एउटै मात्रै छाता संगठन भईदिएको भए हामीहरुको माग सुन्न जुनसुकै सरकार पनि बाध्य हुने थियो । तर यसतर्फ हाम्रा अगुवाहरुको ध्यान किन जादैन ?


हरेक इसाईलाई उनीहरुको ईच्छा अनुसारको राजनीतिक दललाई मतदान गर्ने अधिकार दिइनुपर्छ । बरु राजनीति प्रति लगाव भएका हाम्रा मानिसहरुलाई अहिले अस्तित्वमा नै रहेका विभिन्न राजनीतिक दलहरु मार्फत राजनीतिक जीवनको थालनी गर्न उत्साहित गरिनुपर्छ । आफ्नो पार्टीको इमानदार र कर्तव्यनिष्ट नेताले येशू ख्रिष्टलाई प्रभू अनि मुक्तिदाता भनेर स्वीकार गर्छ भन्ने थाहा पाएपछि त्यस पार्टीको कुनै पनि सदस्यले इसाईमतलाई हल्का रुपमा लिने छैन । यसरि बरु हामीहरुको लक्ष्य पुरा हुन सक्दछ ।


यदि पार्टी नै खोलेर अगाडी बढेको खण्डमा निश्चित रुपमा हामि अधोगतितिर लाग्नेछौं , राजनीतिक लेनदेनको अवस्थामा हाम्रो मूल्य र मान्यतामा कुठाराघात गर्न सक्ने खालका सहमतिहरु पनि उक्त पार्टीबाट नहोलान भनेर भन्न सकिने स्थिति छैन । पार्टीमा नेतृत्व लिन अस्वस्थ प्रतिस्पर्धा हुने निश्चित प्राय: छ । भोलि विभाजनको अवस्था पनि आउन सक्ला । बाइबलले हामीलाई ठुलो मान्छे बन्न भन्दा पनि राम्रो मान्छे बन्नलाई प्रेरित गरेको छ । हाम्रो समुदाय नै टुक्राटुक्रामा विभाजित हुन सक्ने खालको विषम परिस्थितिको बारेमा थाहा हुदाहुदै पनि राजनीतिक पार्टी खोल्ने काम भयो भने भाबी पुस्ताले धिक्कार्नेछ हामीहरुलाई ।

अन्तमा सबै पाठक बर्गमा मेरो यो अनुरोध छ कि हामी सबैले आफ्नो आफ्नो ठाउँबाट पार्टी खोल्न तम्सिएकाहरुलाई यस प्रकारको काम नगर्नलाई खबरदारी गरौँ ।
जगदिश पोखरेल, छोप्राक ८, गोरखा
हाल गोंगबु, काठमाडौं